4 aylık olduk...

Merhaba,

7 Ağustos itibari ile 4 aylık olduk... Tabi ilk işimiz doktor kontrolümüz ve aşılarımızı yaptırmak oldu. Sabahtan doktor kontrolümüze gittik. Her şey yolundaydı. Geçtiğimiz bir ayda 1 kilo almış, 7300 kg olmuş; boyumuz da 63cm olmuştu. Tabi bu durum beni oldukça rahatlattı. Çünkü bizim bıdık son 3 haftadır, günde 2-3 kez kaka yaparken bir anda gün aşırı yapmaya başlamıştı. Ayrıca emme işini de 3-4 dakikaya indirmişti. Emmeye başladıktan 3-4 dk sonra memeyi bırakıyordu. Tabi endişeleniyordum, doyuyor mu, acaba süt mü yok da içmiyor diye. ( Bu arada çişlerimiz normaldi günde 4-5 bez değiştiriyorduk. )Ama kilo alımı oldukça iyi olduğundan bunun problem olmadığını anlamış olduk.

Doktorumuza aklıma takılan soruları sormak için notlarımı almıştım. Bunlardan biri de etrafımdan sürekli gelen şunun suyu bunun suyunu verelim çocuğa baskılarını doktora sormaktı. Malum artık bebe 4 aylık olmuştu, yavaş yavaş farklı şeyleri taddırmak gerekiyordu (!) Sonuna kadar mücadele edip hiç bir şey vermemiştim. Doktorum da beni destekledi. Şu anda istediğimiz tek şey anne sütü emmesi dedi. Zaten 6. aydan sonra anne sütü yeterli olmayacak ve ek gıdalara geçecektik. Önümüzdeki 2 ay da eğer kilo alımı normal giderse anne sütünden başka bir şey vermeyecektik.

Doktorumuz kafa büyüklüğünün biraz önden gittiğini söyledi. Önlem olarak Kranial ultrason istedi. Bugün çektirdik ve her şeyin normal olduğunu öğrenip içimiz rahatladı. Bu beyindeki damarlarda genişleme olup olmadığını görmek amaçlı çekilen yaklaşık 3-4 dakikalık bir işlem. (Medipol' de 157 TL ye çekiyorlar)

Doktor muayenemizden sonra aşımızı olmak için sağlık ocağına gittik. Aşımızı olduk ve evimize döndük. Eve geldikten 1-2 saat sonra bizim bıdık huzursuzlaşmaya başladı ve hiç ağlamayan oğlum tam 3 saat boyunca sürekli ağladı. Ne yapsam susmadı, emmek bile istemedi. Arada çok yorulup sızıyordu ama yine ağlayarak uyanıyordu. Ateşi çok yükselmemişti ama 38 e yaklaşmıştı. Koltuk altlarına sirkeli su ile kompres yaptım. Biraz düştü ateşi. 3 saatin sonunda sakinleşmişti. Anladım ki ağlayan bebek çok zor. İnsanın yüreği parçalanıyor. Hiç bir şey yapamıyorsunuz. Elinizden bir şey gelmiyor.O akşam uyanmadan uyuyan çocuk ara ara uyanarak geceyi geçirdi. Ben de 2-3 saatte bir ateşini ölçtüm neyse ki daha fazla yükselmedi. Ertesi gün de biraz huzursuz olmakla beraber 3. günümüzde kendimize gelmiştik.

4. ay itibari ile demir için ilaç kullanmaya başladık. Bizimkisi hiç sevmedi, ağzına alır almaz yarısını püskürtüyor. Doktorumuz az az verin yavaş yavaş miktarını arttırın dedi. Kilo başına bir damla vermek gerekiyor normal şartlarda. Meyve suyu veren anneler bu suya karıştırarak veriyormuş.

Bu ay itibari ile neler yapabiliyoruz;
* Artık cisimlere uzanıyoruz tutuyoruz çekiyoruz.
* Kahkaha atıyoruz.
* Koltuğa tutunarak ayakta durabiliyoruz. Yürümeye biraz meraklıyız sanırım.
* Gündüz uyku geçişlerimizde kendi kendine uyumalarımız zorlaştı. Bazen dalamıyor, kucağıma alıyorum hemen uyuyor.
* Sabah uyandığında çok keyifli oluyor. Yatakta oynaşıyor, yuvarlanıyor, aşk yaşıyoruz.

Şimdilik bu kadar...

Sevgimle.
Özge.