30 Haziran 2013 Pazar

14 aylık bebekle tatil...

Merhaba, kısacık Kemer kaçamağımızda neler yaptık bahsetmek istiyorum...

10 Mayıs'da 4 senedir çalıştığım şirketimden istifa ettim Farklı bir firmada da 20 Mayıs da çalışmaya başlayacaktım.Aradaki 1 haftayı tatil ile değerlendirelim dedik ve Setur'da bir satış temsilcisinin önerisi ile Kemer Alara Resort tercih ettik. Bebek dostu imiş :)

Perşembe sabahı 08:00 de uçağımız kalkıyordu. 05:00 de kalktık Sarp'ı hazırladık çıktık yola. Uçağa bindik, kalktıktan 10 dk sonra kadar emzirdim ve sonra bebeğim uyudu kaldı. İnmemize az kala uyandı ve ilk uçuşumuzu sorunsuz bir şekilde geçirmiş olduk.

Otele vardık, şampanyalarla karşılandık, odamıza yerleştik. Odamız gayet güzel bir yerde, hem havuz hem de deniz manzaralıydı. Temiz geniş ve güzel bir park yatak hazırlanmış.Yemeğe indik yemekler beklentimin üstünde çıktı. Çeşit lezzet bakımından benden tam puan aldı. Eğer istersek bebek için özel mama yapabileceklerini söylediler ama biz gerek duymadık. Oradaki yemekleri genelde yedi Sarp. Gün boyu taze meyve suyu alabileceğiniz bir yer var, çok işimize yaradı. Bir restoranda sürekli yemek servisi var. Alakart restoranlar ücretsiz (sushi hariç) Biz bir akşam Balık rest. gittik ve güzel bir ziyafet çektik.

Havuz geniş, ayrıca çok büyük olmasa da kaydırakların olduğu bir havuz var. Biz sadece bir kez Sarp ı sokmak için havuzu kullandık.

Genel olarak hava kapalıydı, arada güneş kendini gösterdiğinde de Sarp'ı denize ya da havuza sokuyorduk. Bizimkisi tabi ki de azıcık ürkse de genel olarak deniz havuz içinden büyük keyif aldı. Sadece deniz kenarı ufak taşlık olduğu için gözümüzü hiç ayıramadık, arada taşların tadına bakmaya çalışan bir ufaklık vardı.... Deniz de biraz çabuk derinleşiyordu.

İlk gündüz uykusunu odada yaptı ama sonra sahilde yapmasına karar verdik, 4 günlük tatili odada geçiremezdik değil mi?

Akşam da yemek yedikten sonra, Sarp'ı emziriyordum ve pusetinde uyutuyorduk. 22:00-23:00 e kadar otel de takılıp, odaya çıkıyorduk. Otel eğlencelerini balkonumuzdan izlemek zorunda kaldık.

Tatilin hepsi güzeldir. Ama çocukla tatil zor, yanında anneanne, babaanne ya da 2 çift gitmekte fayda var. Böyle ya ailecek odada, ya da tek başına yemek yemek zorunda kalıyorsun. Sarp yemeğini 10  dk da tamamladığı için bizim de o sürede bitirmemiz gerekiyor, nöbetleşe çocuk oyalamaca ile yemek sonlanıyor.

Sabah da tabi ki de 06:30 itibari ile ayakta olmak, akşam erken yattığımız için (zorunda kaldığımız) çok zor olmadı. :)

Sarp otelin maskotu oldu. Çocuğumun bilinçaltında kesin Rusça bir şeyler kalmıştır :) Personel Türk olmamızın etkisi büyük, inanılmaz ilgiliydiler. Çocuk Aktivite odasında normalde 4 yaş altı yalnız kalamazken, oradaki genç kız Sarp ı bırakmam için baya ısrar etti ama tabi ben bırakamadım.

Otelin bir diğer iyi yanı, ne kadar ben yararlanamasam da, bir çok yabancı içki de her şey dahil konsepte dahil.

Dönüşte uçağımız 20:00 dedi. Sarp Bey bu defa uyumak istemedi, biz de oyunlarla bir saati geçirdik. Sonra uçaktan inince uyuyup kaldı tabi kucağımda.

Genel olarak otelden memnun kaldık.İzinin olmadığı için şimdi bayramdaki 10 günde nereye kaçabiliriz, onu araştırıyorum. Bu defa her şey dahil tercih etmeyeceğim. Denize yakın, kum olan bir yer arıyorum. Akdeniz olmasın çok sıcak :)

İşte böyle, anlayacağınız 4 gün Sarp Bey in peşinden koşturduk durduk.

15 aya 7 kala...

Yine uzun bir aradan sonra merhaba...

Blog yazmak gerçekten zor bir işmiş onu anladım... Bu işi yapanlara saygım bir kez daha arttı. Bir kere zaman ayıracaksın, çok okuyacak çok yazacaksın. Ben yapamıyorum maalesef, oysa ki her gün "Bunu da yazayım, aa bunu da yazmalıyım" cümleleri ile geçiyor. Ama gel gör ki oturup iki paragraf yazamıyorum. 

Neyse benimkisi daha çok günlük modunda, 3-5 yıl sonra döndüğümde bebeğimle ilgili bir kaç şey hatırlatsın amaçlı... 

Gelelim geçtiğimiz aylarda ne oldu. Çok şey değişti... Sarp artık konuşuyor :) Konuşuyor dediysem konuşmaya yelteniyor diyeyim... Buyrun size ilk kelimeleri 

ANNE: :) Bebeğim anne kelimesini bir öğrendi pir öğrendi, yaklaşık 1-2 haftadır sürekli anne diyerek geziyor ortalarda, bana anne her şeye anne :) Çok mutluyum bilemezsiniz :)

Aç: İlk defa bir gün mutfak kapısını kendisi kapattıktan sonra bana bakarak "AÇ" dedi. Tabi şok oldum. Bir daha dedi mi hayır ama o zaman aç demek için dediğinden eminim.

Paaat dedi : :) Evet elinde iki defa balon patlayan çocuk, anne annenin "balon ne yaptı oğlum? paaat dedi" repliklerinden sonra ilk cümlemiz bu oldu. 

Kedi: Kedi sevgisi hakkını verdi ve sokakta gördüğü kedilere dedi-kedi arası bir şeyler söylüyor...

Araba: Araba da kendini aaabaa şeklinde gösteriyor. 

Nerede: Elini açarak neeeeede- meeeedeee arası bir kelimeyle soruyor aradığı şeyleri. İnanılmaz sevimli oluyor bunu yaparken :) 

Abla - Abi : Biz söylersek tekrarlıyor.

Bunun yanında söylediğimiz kelimeleri tekrarlamaya çalışıyor. Bizi bazen çok şaşırtıyor. Örneğin ben saha duymadım ama Eskici bile demiş annem öyle diyor :)

bunun dışında neler yapıyor bebeğim... son 2-3 gündür koltuklara tırmanıyor ve düşüyor :( Koltuk işi biraz tehlikeli olmaya başladı.

Yazın da gelmesiyle suya düşkünlüğü iyice arttı. Hadi banyoya, havlun nerede dediğimizde, koşarak hatta zıplayarak odasına gidiyor, sevinç çığlıkları ile dolabını gösteriyor. Kapağını açıyoruz. İçinden havlusunu buluyor alıyor sürükleye sürükleye banyoya kadar gidiyor. Hadi çıkart üstündekileri dediğimizde, şimdilik pantolonunu aşağıya indirmek yerine yukarıya çekiyor :) Sonra banyoya giriyor ve en mutlu 15 dk.sını orada geçiriyor. Sevinç çığlıkları, banyodan çıkacağını anladığında sinir çığlıklarına dönüyor.

Emzirmeyi iyice azalttım. Sabah işe gitmeden, akşam Sarp yatarken ve gece kendim yatmadan önce. Az kaldı bırakmaya. Onun talebi yok zaten, tamamen kendi tercihim.

Yemek yemeyen bir bebek değil ama çok iştahlı da değil. Eline kapaklı bir şey veriyoruz genelde onunla oyalanırken yemeğini yiyor. Bazen hiç yemiyor, ben çok sinirleniyorum ama ona belli etmemeye çalışıyorum, o zamanda etrafımda kim varsa ondan çıkarıyorum kötü oluyor :(

Hala 6 dişi var, ikisi tam çıkmadı. Bu çocuğun dişleri çok geç tamamlanacak sanırım.
Kilosu 11,5kg, boyu da 78 cm. Hala göbeği var :)

Son olarak bizimkisi pipisini fark etti, banyodan sonra eli pipisine değdiğinde kıkır kıkır gülüyor, çok komik :) Biz de ona gülüyoruz. Yapma etme denmemesi gerektiğini okumuştum bir zamanlar.

En son dün bizi yine çok şaşırttı. Bizim yatak odasındaki kirli sepetini, mutfağa taşımış ve tüm kirlileri çamaşır makinasına yerleştirmeye çalışıyordu. Tabi görünce şok olduk. :)

Son iki aydır bizi çok şaşırtıyor. Mutlulukla izliyoruz Sarp'ı. Her gün yeni bir şey yapıyor, çok hızlı öğreniyor.
Sevgim kat ve kat artıyor. iyi ki doğurmuşum diyorum ve Allah'a onu bize verdiği için, sağlıklı verdiği için teşekkür ediyorum.

İsteyen herkese de nasip etsin diyorum...

Sevgiyle...
Özge.

13 Mayıs 2013 Pazartesi

Sarp 13 aylık...

Bebeğim büyüyor, zaman akıp geçiyor. 
13. ayımızı da tamamladığımız bu günlerde bizim ufak bey artık laftan anlamaya başladı. :)

Gel diyoruz geliyor, git diyoruz gidiyor. Otur yat getir leri yapıyor. 
Son zamanlarda kapaklara takmış durumda. Kavanoz ya da şişeyi veriyorum eline 5-10 dk onu açıp kapatıyor. 
Poşetleri doldurum boşaltıyor. Ellerini daha iyi kullanabiliyor. 
Annem sağolsun hergün parka çıkarıyor, bir gün parktaki dizi çekim ekibinden abilerle futbol oynamışlar, o gün bu gündür topa ayağıyla vuruyor, topun peşinden koşuyor. Sarp futbolu keşfetti.
İnek sütüne başladık, sorunsuz içiyor. 
Ben artık şirkette süt sağmıyorum. Dolayısı ile gün içinde yemek aralarında annem günlük süt veriyor. 
Tabi benim de sütüm azaldı. Sabah çıkmadan, akşam yatarken, gece de bir kez emziriyorum. Bakalım bu şekilde ne kadar devam edecek. 
Hala 5 dişi var. Bu ara ağzı çok sulu yeni dişler bekliyorum. Artık biraz çıksa fena olmayacak.
Öpücük veriyor, öpücük ver dediğinde ağzını kocaman açıp öpüyor :) bayılıyorum.
Sonunda el çırpmayı ve el sallamayı öğrendi :)
Artık duygularını net bir şekilde belli ediyor. İstemiyorsa bağırıyor, istiyorsa işaret ediyor. 
Biz otururken elimizden tutup bir yerlere götürmeye başladı. 
Babasının bu ara işleri yoğun eve geç geliyor, Sarp da babasını az görüyor bu sebeple. Haftasonları babaya özlemle bakıyor, onunla oynamak istiyor sürekli. Sarp babasını özlüyor...

Dün anneler günüydü. Anne olarak geçirdiğim 2. anneler günü. Her an şükrettim onun varlığına. Bakışının, dokunuşunun var oluşun nasıl bir mücize olduğunu tekrar tekrar düşündüm. 

İşte 1. anneler günüm..




 Bu da 2. Anneler günüm..
 





Bu hafta ufak bir tatil yapacağız. Kemer'e gidiyoruz, Alara wing resort diye bebek dostu olduğunu duyduğum bir otel. Bakalım bizim bıdık 2. deniz macerasında neler yapacak :) Otelle ilgili yorumları da döndüğümde yazmaya çalışacağım.

Bu ayımız da böyle geçti. 

Sevgiyle,
Özge.

9 Nisan 2013 Salı

1 yaşındaki Sarp

Merhaba,
Olmuyor işte, çok sık yazamıyorum buraya. Zaman hızla akıp geçiyor, ben her anı yazmak istesem de olmuyor. Unutuyorum bir de neler olduğunu iyice kızıyorum kendime.

Bir önceki yazımda görüldüğü üzere Sarp artık 1 yaşında.

Yürüyor, koşuyor..
2 gün önce koltuktan geri geri inmeyi öğrendi sonunda :)
11. aydan beri yere düştüğünde kafasını kontrol edebiliyor. Böylece her düşmede kafasını yere çarpmıyor.
Evde olduğu süre boyunca hiç durmuyor, yürüyor, koşuyor odaları geziyor, evdeki pufu itiyor, mama sandalyesini, sandalyeleri, tabureleri deviriyor.
Yemek masasının altında kovalamaca oynamak favori oyunu. Saatlerce oynayabilir :)
Saklambaç diğer sevdiği bir oyun. Ben saklanıyorum, beni buluyor.
Oyuncaklarla arası yok, 1 dk ilgileniyor, sonra atıyor ve koşturmaya geçiyor.
Balonları seviyor.
Ses çıkaran her şey ilgisini çekiyor.
Tüm çekmeceleri açıyor içindekileri boşaltıyor.
Asılı olan ya da elinin uzandığı her şeyi alıp yere atıyor.
Her şeyin tadına bakıyor.
Üstte 3, altta iki olmak üzere, 5 tane dişi çıktı. Dolayısı ile yiyecekleri öğütmekte hala zorlanıyor.
Bizim yediğimiz her şeyi yiyor. Az tuzlu tercihim. Tatlı vermiyorum. İlk pastasını doğum gününde yedi. Tatlı olarak bala başladık.
Eskisi gibi öğürmüyor.
Uyku düzeni eskisi gibi. Akşam 8-9 arası uyuyor. Sabah 7-8 arası uyanıyor.
Gece 11:00, sabah 5:00 emzirmeleri devam.
Son bir aydır iş yerinde sadece öğlen sağıyorum. İtiraf etmeliyim ki artık süt sağmaktan çok sıkıldım. Sütüm de eskisi gibi bol değil. Yavaş yavaş iş yerine sağmayı bırakmayı düşünüyorum. Süt kesilmezse akşam emmeleri devam...
Henüz inek sütüne başlamadık, hafta sonu vermeyi düşünüyorum.
Son bir aydır müzik duyduğunda tepki veriyor. Ayakları üzerinde sallanıyor, kafasını sallıyor, dans ediyor.
Son1 haftadır a a a diyerek bir şeyler istiyor. Yemek oyuncak gibi...
Son1 haftadır yine, amne diyor zaten babababa seslerini çıkarıyordu. Hala bilinçli söylemiyor ama.
Talimatları alıyor, mutfağa gidelim, kikiyi ver, martılar nerede (pencereye gidiyor), topu at , otur, yat gibi cümleleri anlıyor ve yapıyor.
Tam emin olamasam da son 2-3 gündür öpücük ver dediğimde öpücük verir gibi yaklaşıyor.
El sallamayı öğrenmişti şimdi yapmıyor :)
Çak bir beşlik dediğimde elini kaldırıp vuruyor.
Evin herhangi bir yerinde "yakala Sarp'ı dediğimde koşarak yemek masasının altına gidiyor :)
Ha bir de aaaaaaa diye şaşırıyor :)

İşte böyle... 1 yıl geride kaldı. Bakalım önümüzdeki günler neler gösterecek.

Sevgiyle
Özge...

İyi ki doğdun Sarp!


İlk önce 9 aydan geri saymaya başladım… 40’a son 5 hafta, 4 hafta, 3 hafta derken, 40’a 2 hafta kala gelmeye karar verdin. 7 Nisan 2012 ikindi vaktiydi kucağımdaydın. Dünyanın en mutlu insanı yaptın beni, sonra babanı. 2 kişilik ailemiz, üç kişi oldu. Gazıydı, emmesiydi, uyku düzeniydi derken ayları saymaya başladım. 1. Ay,2. Ay … 5. Ay, 6. Ay… 10. Ay, 11. Ay.. her ay, her gün her dakika büyümeni izledim. Hayata nasıl tutunduğuna, zorluklarla nasıl mücadele ettiğine tanıklık ettim. Anne sütüyle beraber başka şeyler yemenin, kendi kendine uyumanın ne kadar zor olduğunu, dönmenin, sürünmenin, emeklemenin,  ayağa kalkmanın, yürümenin ne kadar çok çalışma ile yapıldığını gördüm. 10. Ayda yürüdün, 11. Ayda dişlerin çıktı. Uzun zaman bekledim dişlerini J

Sonra fark ettim ki günler su gibi akıp geçmiş. Hayatım değişmiş. Hayatım farklı boyuta geçmiş. Hayatımızın merkezine konumlanmışsın. Herkes etrafında dönüyor. Bir an bile aklımdan çıkmıyorsun. Seni bırakıp işe gittiğimde elim telefonda fotoğraflarına bakıyorum videolarını izliyorum gizli gizli. Sevmem sürekli çocuğundan bahsedenleri fotoğraflarını gösterenleri. Arada yapıyorum ama paylaşmak istiyormuş insan mutluluğunu.

Tam 365 gün oldu hayatımıza girdiğinden beri. 07.04.2013 günüydü doğum gününü kutladık. Evimizi süsledik, sana doğum günü kıyafetlerini giydirdik, dostları davet ettik. Pastamızı kestik.

 

Bebeğim, hayatıma anlam kattığın için, aslına her şeyin boş, evlat sevgisinin ne kadar sonsuz olduğunu bana yaşattığın için sana çok teşekkür ederim. Karşılıksız sevgi ne demekmiş seninle öğrendim. Bir gülüşün için neler veririm!  Allah’ıma da binlerce kez şükürler olsun ki seni sağlıkla bize bahşetti. Dua ediyorum ki, sağlıklı, mutlu, bahtı açık bir insan olarak hayatına devam et…

 
 
 
 
 
 

 
Seni çok seviyorum.

Annen, Özge…

Not:1 yaş çerçevesindeki hatayı bulunuz ;)

13 Şubat 2013 Çarşamba

Çok büyüdü Sarp...

Merhaba,
Sarp ile günler su gibi geçiyor. Zaman akıyor Sarp büyüyor ben ise şaşkınlıkla izliyorum.
Her geçen günümüz farklı, her gün yeni bir hikaye vesselam :)

En son 8. ayın sonunda Sarp emekliyor ve sıralıyordu. Hayatımız çok değişmişti.

9. ayımızda da kendisini bu konularda çok geliştirdi ve tabiri caizse koşarak emekler ve sıralar oldu. Bütün oyuncakları kaldırdık çünkü hiç birisi ile ilgilenmiyordu. Tek derdi emeklemek sıralamak, dolapları açmak, karıştırmak, boşaltmak. En güzel yanı artık sürekli kucakta değil, e tabi 10kg lık Sarp'ı kucakta gezdirmek bizi oldukça yorardı. Tabi sıralamada ustalaşmakla kalmayıp, tek eliyle tutunurken diğer eliyle yerden oyuncağını almayı başardı. paralelde ellerini bırakıp sadece oyuncağı tutarak dengede kalmaya başladı. Tutunmadan geçen süre her geçen gün artıyordu. Tabi biz bu süreçte ellerinden tutup yürütüyor hatta dengede kalmaya başlayınca çağırarak yürümesine heveslendiriyorduk. Aslında yürüsün diye bir derdim yok ama bizimkisi 4-5. ayda ayakta durmak istediğini gördüğümde erken yürüyeceğini anlamıştım.

Vesselam, Sarp 10 aylık oldu ve artık kendi başına 7-10 adım atabiliyor. Elleri hala havada bayrak taşır gibi :) Çoğu zaman telaşlı yürümek yerine koşmayı tercih ediyor ve kendini karşısında bekleyenin kollarına atıyor. Yüzünde kocaman gülümsemesi ile, beraber yalnız yürüyerek hedefe ulaşmanın zaferini kutluyoruz.

Bu süreçte dört gözle beklediğimiz dişimiz de 4-5 gün önce kendini gösterdi. Üst sol ön dişi damağını yararak belirdi.. Diğerleri de yakındır. Bu sürece benim güçlü bebeğim hiç bir yan etkinin esiri olmayarak ilk diş mücadelesinden galip ayrıldı. Ne ateş, ne ishal, ne uykusuz gece... (maşallah  :) ) Sadece biraz huysuzluk vardı o kadar. Bir de dişi çıkmadan 15 gün önce ağzının  suyu da kesildi bilmiyorum herkeste böyle mi oluyor. Son 1 aydır eli ağzından hiç çıkmadı.

Katı gıda maceramız devam ediyor. Daha iyiye gidiyoruz. Kendi yemeklerimizi tuzsuz ve az yağlı salçalı yaparak Sarp'a veriyoruz. Uzun bir süre pütürlü gıdalar öğürmesine sebep oldu ama artık daha iyi. Çok yemiyor yani bence :) Ama yeterli olduğu kilosundan ve huzurlu olmasından belli. 

Sarp şu an ayısı kikiyi, küçük topunu ve mavi eşeğimizi biliyor. yani oyuncakların içinden göstermesini istediğimde bu üç cismi seçip eline alabiliyor. Top atmaca oynuyoruz. Attığım topu alıp bana geri atıyor. Tabi en fazla 3-4 defa sonrasında sıkılıp başka şeyler yapmak istiyor.

Henüz konuşamıyor :) gelişigüzel baba, anni, annnininnii, mamamama , memememe gibi şeyler söylüyor.

Bizi tanıyor, yabancı birisi gördüğünde eğer sevmediyse ağlayabiliyor. Özellikle iri, sakallı gözlüklü erkekleri sevmiyor.

9. ayda gündüz 3 uyku olan uyku düzeni 10. ayda 2 uykuya düştü. Yaklaşık 1 er saatten gündüz 2 saat uyuyor. Akşam 20:00-20:30 arası uyuyor. Sabah 07:00-07:30 arası uyanıyor. Halen yatmadan, gece 23:30 ve 04:00 ve sabah 07:00 da emiyor. Katı gıdadan sonra uyku öğününü kesmek gerek diyor birçok uzman ama ben sütümün devamlılığı için emzirmeyi tercih ediyorum. Gün içinde zaten ememediğinden gece emmesini istiyorum. Memeye çok bağımlı olmadığından gece bu sebeple uyanmaları yok çok şükür. Uyku düzenimiz umuyorum büyüyünceye kadar böyle devam eder.

Sarp mutlu bir çocuk, uykusu yoksa gülüyor, oyun istiyor, oyun yaptığımızda karşılık veriyor. Kendi kendine bir süre takılabiliyor.

Yaş günü yaklaşıyor beni telaş sarıyor. İlk doğum günümüz güzel geçsin istiyorum. Araştırmalara başladım inşallah blogda paylaşacağım.

Sevgiyle...
Özge.
 

2 Ocak 2013 Çarşamba

Güle Güle Sevgili 2012...

Evet Sevgili 2012.. Bana hayatın asıl anlamını öğrettiğin için... Esas sevgiyi yaşattığın için... Kendi hayatımdan, kendi önceliklerimden daha önemli bir şeyin olduğunu gösterdiğin için... Bana bebeğimi sunduğun için, milyonlarca teşekkür. ...

2011 Aralık ayının son gününde karnımda 5-6 aylık olan bebeğim, 2012 Aralıkta neredeyse 9 aylık yanımızdaydı ve biz 2013 tam bir çekirdek aile olarak girdik.

Hayatımda geçirdiğim en mutlu, en huzurlu yılbaşı gecesini geçirdim. Sarp saat 20:30 gibi uykuya dalmış biz de dostlar Merve&Mustafa çifti ile yemeğimizi yemiştik.

Saat 24:00 ü gösterdiğinde, kocamın dudaklarına bir öpücük kondurdum ve koşarak oğlumuzun yanına gittik, aldık kucağımıza öptük kokladık. 2013 ün hepimize mutlu, sağlıklı, huzurlu günler getirmesini diledik, hiç ayrılmamayı diledik. Yumuk yumuk uyuyan bebeğimizi tekrar yatağına bırakarak gecemize devam ettik.





 
 

Bir kez daha anladım ki, oğlumuz hayatımızda verdiğimiz en doğru karar. Bir gülüşü için ben de kocam da canımızı vermeye hazırız. Canım oğlum seni çok seviyoruz. Nice nice yıllarda beraber olalım.

Ey dünya... Savaşlar olmasın... Masumlar ölmesin... Ormanlar yanmasın... Hayvanlar ölmesin... Huzur olsun! Sağlık olsun! Aşk olsun!

Sevgimle...
Özge...