Okul ganimetleri

İngilizce 1 den 10 a kadar sayabiliyor. 

What is your name 

MY name is Sarp diyor

This is desk

Sister 

Brother 

Baby 

Bunları kreşte öğrendi... 

Hafıza kartlarında çok becerikli. Eşleri bulmada çok iyi babasını ve beni çok şaşırtıyor. 

Zor günler

Sarp 3,5 yaşını doldurduğu bu günlerde zor günler geçiriyoruz... 

Kreşe Başladığından beri bana ve Babasına fazla düşkün olmaya başladı. 

Akşamları uyumak istemiyor, akşam saat 8 den önce uyuyan çocuk artık 10 a kadar direniyor... Ağlıyor ben uyumak istemiyorum diye... Biraz daha oyun oynayalım, biraz daha oturalım burda diye zaman geçiriyor. 

En zor kısmı da hiç laf dinlemiyor... Daha önce onlarca kez yapmamak gereken şeyleri Gözümüzün içine baka baka yapıyor. Kızdığında istediği şey olmadığında bize vuruyor. Elinin altındaki eşyaları yere fırlatıyor. Ben de çok kızıyorum ve bağırıyorum. Ben bağırınca o da bağırıyor. Ve ben kendimden nefret ediyorum. Her defasında bağırmayacağım diyorum yine o anki sinirime yenik düşüyorum. 

Yemek yemek isteniyor. Bugün Öğlen ne yapsak yemeksofrasına oturtamadık. Akşam çok acıktığı için yedi tabi ki. 

Abur cubuu 2,5 yaşına kadar ondan uzak tuttum. Ama artık her şeyi biliyor ve istiyor. Geçen Babasına okulda bize şeker veriyorlar siz vermiyorsunuz Demiş 😔 sabah kaptığında bazen Bisküvi istiyor. Evdeki her şey gidecek çöpe ve bir daha hiç girmeyecek sanırım. 

Dışarıda yemek yerken vs çok zorlanıyoruz. Hiç durmuyor. Ya masanın Altında ya restoranda koşturup duruyor. 

Yolda sürekli talip etmek durumundayız. Aniden kokuyor atlıyor. Tehlikenin hiç farkında değil 😔

Kendimi bu ara beceriksiz hissediyorum. Serkan daha Sabırlı sanki. 

O idare ediyor. 

İstediğini yapmadığımızda ben seni artık sevmiyorum diyor 😔

Yine kreşe Başladığından beri sabaha karşı Alıp battaniyesini yanımıza geliyor kıvrılıp uyuyor. Bundan çok şikayetçi Olduğum söylenemez ☺️ sadece iş için erken kalktığımdan onu uyandırmaktan tedirgin oluyorum. 

Bu günlerin de geçici OLDUĞUNU biliyorum. Buna alışamayanın ben olduğumu da biliyorum. Buna rağmen ona kızdığım bağırdığım için kendime çok kızıyorum. Affet bebeğim. Elimden geleni yapacağım bunları yapmamak için... 

Biliyorsun seni çok seviyorum. Her şeyden çok...

Okul macerası başladı

Kuzum bugün kreşe başladı... 10:00-12:00 arası alışma süresi bir hafta böyle... 

Ananesi babası ve ben bıraktık kreşe. Gitmeden çok heyecanlıydı. Arabada beni kreşe kim bırakacak, anane gitmeyecek değil mi gibi sorular sordu. Biraz Endişeli kreşe vardık. Tuğba öğretmeni karşıladı. Onun gibi 3 erkek çocuğu daha vardı. Sarp hemen oyuncaklara daldı. Biz gidiyoruz serzenişlerimizi bile duymadı biz de sessizce ayrıldık. Annem sonra almaya gitti. Sorunsuz geçmiş 2 saati. Telefonda konuştuk yarın da gitmek istiyormuş 😊 bakalım önümüzdeki günler bizi neler bekliyor? 

Ben mi heyecanlıyım, biraz Endişeli acaba alışır mı, öğretmeni iyi mi vs vs...

Allah iyi insanlarla karşılaştırsın... Mutlu ve başarılı bir çocuk olsun inşallah... 

#31082015

Şaşırtan Cümleler

Sarp bugün arabada bir arabayı geçince şöyle dedi 

Bizi geçtiğini mi sandın FISTIK ! 

Nerden duyduysa 😃😃

Cümle içinde son bir haftadır "inşallah, Allah korusun" ifsdelerini kullanıyor. Hem de doğru şekilde. 

Inşallah otopark kapanmamıştır anne. 

Yangın çıkmış Allah korusun arabamız yanabilir di mi anne. 

Bir de iki de bir anneeecciiiimmm seni çot seviyorum diyerek Üstüme atlıyor. Yağ yapıyor ama olsun eriyorum. ☺️☺️

Uzun bir aradan sonra devam...

Uzun zaman geçti... 

Neredeyse 2 sene olmuş bloğa yazı yazmayalı.

Çok pişmanım. Oysa ki Sarp ile geçen zamanın hepsi yazılası hepsi dönüp dönüp okunasıydı. 

Saçma yoğunluklar, bahaneler, tembellikler... 

Hiç bir şey için geç değil değil mi? 

Geçmişe dönük Bazı şeyleri hatırlamaya çalışırken farkına vardım. Insan unutuyor.. Sarp ne zaman ne dedi ne yaptı neyi öğrendi vs vs... 

Artık yazacağım 1 cümle de olsa yazacağım. 

Bugün ilk sinemasını izledi oğlum... Hem de 3 boyutlu. Minik kuş.. Tabi ki de koltukta 10 dk dan fazla oturmadı. Kıpır kıpır yarımizledi yarı sıkıldı. 

Bizimki pazartesi kreşe Başlıyor ☺️ bir kaç eksiğini alalım dedik. Çocukla avm ye gitmeyeceğim lafını yine unuttum ve perişan oldum. Durmuyor her şeyi istiyor koşturuyor. Beni baya sinirlendirdi. Ona da kendime de kızdım çok. En çok kendime hem uyku saati hem avm onun yeri değil. Neden götürürsün ki! Eve dönüş ve evde uykuya dalıncaya kadar aynı krizler devam etti. Onunla ben de uyumuşum. 

Çok kızdım ona bağırdım e tabi ki pişman ve üzgünüm. 3 YAŞ sendromunu beraber yaşıyoruz. 

Her şeye rağmen bu hayatta becerip yaptığım en iyi şey oğlum... #29082015