Neredeyse 2 sene olmuş bloğa yazı yazmayalı.
Çok pişmanım. Oysa ki Sarp ile geçen zamanın hepsi yazılası hepsi dönüp dönüp okunasıydı.
Saçma yoğunluklar, bahaneler, tembellikler...
Hiç bir şey için geç değil değil mi?
Geçmişe dönük Bazı şeyleri hatırlamaya çalışırken farkına vardım. Insan unutuyor.. Sarp ne zaman ne dedi ne yaptı neyi öğrendi vs vs...
Artık yazacağım 1 cümle de olsa yazacağım.
Bugün ilk sinemasını izledi oğlum... Hem de 3 boyutlu. Minik kuş.. Tabi ki de koltukta 10 dk dan fazla oturmadı. Kıpır kıpır yarımizledi yarı sıkıldı.
Bizimki pazartesi kreşe Başlıyor ☺️ bir kaç eksiğini alalım dedik. Çocukla avm ye gitmeyeceğim lafını yine unuttum ve perişan oldum. Durmuyor her şeyi istiyor koşturuyor. Beni baya sinirlendirdi. Ona da kendime de kızdım çok. En çok kendime hem uyku saati hem avm onun yeri değil. Neden götürürsün ki! Eve dönüş ve evde uykuya dalıncaya kadar aynı krizler devam etti. Onunla ben de uyumuşum.
Çok kızdım ona bağırdım e tabi ki pişman ve üzgünüm. 3 YAŞ sendromunu beraber yaşıyoruz.
Her şeye rağmen bu hayatta becerip yaptığım en iyi şey oğlum... #29082015
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder