Şöyle bir düşünelim, 21 yaşında üniversiteden mezun olup
çalışmaya başladım, biricik kocamla tanıştım, 25 yaşında evlendim, 26 yaşında
hamile kaldım ve 27 yaşında bir oğlum oldu. Şimdi evdeyim ve oğluma bakıyorum.
5. Ayımızı tamamladığımızda işe geri döneceğim. Bundan sonra hem iş hem çocuk
olacak hayatım. Eskiden yorgun argın eve gelmelerin üzerine bir de bebeyle
ilgilenme, uyutma oynama, besleme, sevme,
sabır gösterme gibi şeyler eklenecek. Şikayetçi miyim? Hayır! En başından
her şeyin zor olacağına ama bir o kadar keyifli olacağına kendimi hazırlamıştım
çünkü. Evet insan kendini bebek için hazır hissetmeli. Yoksa mutsuz olan çok
kişi gördüm. Ya da bebeğini doğurup anneye babaya bakıcıya bırakıp, sadece
doğurmakla kalan çok anne gördüm. Onlardan olmayalım (yın!) lütfen.
doğum izni etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
doğum izni etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
27 Temmuz 2012 Cuma
İşe Hazır mıyız?
3-5 aylık bebesini evde bırakıp işe başlamaya kim hazır olur
ki? Tamam genellemeyeceğim. Herkese gore farklılık gösterebilir. Malum bazılarımız
önce çocuk bazılarımız önce kariyer dedik, diyoruz bu hayatta. Bir de bunu
dengeleyenler var ya da ben öyle olduğumu düşünüyorum.
Şöyle bir düşünelim, 21 yaşında üniversiteden mezun olup
çalışmaya başladım, biricik kocamla tanıştım, 25 yaşında evlendim, 26 yaşında
hamile kaldım ve 27 yaşında bir oğlum oldu. Şimdi evdeyim ve oğluma bakıyorum.
5. Ayımızı tamamladığımızda işe geri döneceğim. Bundan sonra hem iş hem çocuk
olacak hayatım. Eskiden yorgun argın eve gelmelerin üzerine bir de bebeyle
ilgilenme, uyutma oynama, besleme, sevme,
sabır gösterme gibi şeyler eklenecek. Şikayetçi miyim? Hayır! En başından
her şeyin zor olacağına ama bir o kadar keyifli olacağına kendimi hazırlamıştım
çünkü. Evet insan kendini bebek için hazır hissetmeli. Yoksa mutsuz olan çok
kişi gördüm. Ya da bebeğini doğurup anneye babaya bakıcıya bırakıp, sadece
doğurmakla kalan çok anne gördüm. Onlardan olmayalım (yın!) lütfen.
Şöyle bir düşünelim, 21 yaşında üniversiteden mezun olup
çalışmaya başladım, biricik kocamla tanıştım, 25 yaşında evlendim, 26 yaşında
hamile kaldım ve 27 yaşında bir oğlum oldu. Şimdi evdeyim ve oğluma bakıyorum.
5. Ayımızı tamamladığımızda işe geri döneceğim. Bundan sonra hem iş hem çocuk
olacak hayatım. Eskiden yorgun argın eve gelmelerin üzerine bir de bebeyle
ilgilenme, uyutma oynama, besleme, sevme,
sabır gösterme gibi şeyler eklenecek. Şikayetçi miyim? Hayır! En başından
her şeyin zor olacağına ama bir o kadar keyifli olacağına kendimi hazırlamıştım
çünkü. Evet insan kendini bebek için hazır hissetmeli. Yoksa mutsuz olan çok
kişi gördüm. Ya da bebeğini doğurup anneye babaya bakıcıya bırakıp, sadece
doğurmakla kalan çok anne gördüm. Onlardan olmayalım (yın!) lütfen.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)