Gaz Problemi

Bebeğimiz 20. günü itibari ile ağlamalara başladı. Sürekli ıkınıyor, bacaklarını kendine çekiyor ve kıpkırmızı oluyordu. Belli ki gaz problemimizi vardı. İlk gün akşam saatlerinde başlayan gaz sıkıntımız bize ağlama seansı olarak döndü. Malum hepimiz internet annesiyiz, akşam ağlaması, 2-3 saat süren ağlama, gaz ağlaması, hepsi kolik e işaretti. Tabi ki de çok panik oldum, yoksa bebeğim kolik mi olacaktı!! Ertesi gün akşam saatlerini ağlamadan geçrdik. Ama gün içerisinde gaz sıkıntımız vardı. Ben gazlı içecekler içtiğimde bebeğimde de daha yoğun gaz problemi oluyor.

Daha sonra tecrübeli annelere danıştığımda, özellikle erkek bebeklerde, gaz probleminin sıklıkla görüldüğünü ve oldukça sıkıntılı geçtiğini öğrendik.  MEğer herşey normalmiş. Bebeğimi emzirdikten sonra gazını çıkarmak için daha ısrarcı oldum. 5-10 dk gaz çıkarması için sırtını pışpışlıyorum.

Bir insan evladının, ağzından ve poposundan gaz çıkarmasına bu kadar sevinen kişiye anne denir diyerek devam etmek istiyorum.

Gaz için aldığımız önlemler,
1- Akşamları rezene papatya çayı içiyorum. Bence hem ben hem de bebek daha rahat oluyor.
2- Bebeğimin karnına, ayaklarına sıcak su torbası koyuyorum. Bir süre rahatlatıyor gibi.
3- Sürekli yanında olacaksam, yumuşak olmayan bir zemine,yüzüstü kurbağalama yatırıyorum. Bu pozisyonu inanılmaz seviyor. Hem rahat sindirim yapıyor hem de rahat gazını çıkarıyor. Ancak tekrar belirtmek isterim ki, daha bu ayda yüzüstü yatırmak riskli, doktorumuz eğer sürekli gözünüzün önündeyse, kontrol edebilecekseniz bu şekilde yatırın dedi. Çünkü henüz bebek, kendini kurtarabilecek kadar büyük değil ve yüzüstü kalarak nefessiz kalabilir.
4- Gazlı içecekler içmiyorum. Gaz yapacak baklagil, portakal burokoli yememeye çalışıyorum.
5- Karnına sırtına masaj yaparak rahatlatmaya çalışıyorum.
6- Doktorumuz, bitkisel bir çay, eğer etkili olmazda gaz için ilaç yazdı. Ama henüz bunları kullanacak kadar kötü olmadık.

Ama tüm bunlara rağmen gazımız oluyor. Bebeğim bazı geceler uykuda olmasına rağmen sürekli ıkınıyor ve sesler çıkarıyor. Uykuda gaz sancısı şiddetli geldiğinde ağlayarak uyanıyor.

Tabi yapacak çok birşey yok, elimden geldiği kadar onu rahatlatmaya çalışsam da, gaz oluyor. 3-4 aydan sonra geçeceği söyleniyor. Bekleyip göreceğiz...

Sevgimle,
Özge...

Göbek Bağı..

Bebeğimizin bebek bağı çok geç düştü. 21 Nisan'da düştü ve yaklaşık 15 gün sürdü. Eczaneden alacağınız alkolü direk göbek bağının, göbeğe bağlandığı yere sürebilirsiniz. Biz gün aşırı banyo yaptık, belki de bu süreyi bir miktar uzattı.Arada çok hafif iltihap gibi sarı akıntılarımız, çok az kanamalarımız oldu. Ama sorunsuz göbeği düştü.  Düştükten sonra da çok çok az kanama oldu. (badisinde hafif lekelenme gördük)
Sizin de bebeğinizin göbeğinin düşmesi uzun sürerse, yoğun iltihap kızarıklık vs. olmadığı taktirde endişelenmeyin, elbet düşüyor.

Sevgimle
Özge...

Sünnet olduk...

Bebeğimiz 5 Mayıs günü, Medipolde çocuk cerrahi Ali Bey tarafından sünnet edildi. SGK dan yararlanabiliyorsunuz.Yaklaşık 500 TL ye mal oldu bize. Lokal anestezi ile operasyon gerçekleşti. Bebeğimizin sünneti bittiğinde, ameliyathaneden almaya gittiğimde, uyuyordu, odaya çıktık, hemşire kontrol ettiğinde ağlamaya başladı. İçli içli hatta anneme göre ayyy layarak ağladı. Yaklaşık 20 dk sürdü. Daha sonra yorgunluktan uyuya kaldı. O gün genelde uyuyarak geçti, bir kaç kez uykudan ağlayarak uyandı ama hemen uykuya daldı. Bebeğim -ağlamaktan olduğunu tahmin ediyorum- o günü rengi soluk, dudakları mor geçirdi. Ertesi gün hiç bir şeyi kalmamıştı. Doktorumuz 2 tane krem verdi. Sadece günlük kremlerini sürdük. Şimdi sünnet olalı 1 hafta oldu ve pipisi iyileşti.

Bebeğinizi yeni doğduğunda hiç tereddüt etmeden sünnet ettirebilirsiniz, hiç acısız ve risksiz gerçekleşiyor...

Sevgimle
Özge...

Meğer hergün yeni bir şey çıkıyormuş.

Merhaba,

Sevgili oğlum Sarp, 38 günlük oldu. Dün beraber Anneler gününü kutladık. Annem, kayınvalidem ve görüncem bizdeydi. Annem günün anlam ve önemi için bir pasta yapmıştı, 4 anne bu özel günü pasta yiyerek kutladık. Bebeğim bana annemin yardımıyla, papatya toplamış ve elleriyle verdi.
Anne olmak, koşulsuz sevmek. Sorgulamadan yeri geliyor acı çekiyorsunuz, yeri geliyor uykusuz kalıyorsunuz. Ama herşeye değiyor. Bir bakışı, içinize çektiğiniz kokusu yetiyor. Evet çoğu şeyi anne olunca anlıyormuş insan.
(bu postu yazmisim ama yayinlamamisim, draftta kalmış. Şimdi yayınlıyorum ... )

Sevgimle
Ozge...

Emzirmek zor iş arkadaş!

Merhaba,


17 günlük bebeğimle artık birbirimize alıştık ve hayat çok keyifli geçiyor.


Hamileliğimin başlarında, eşim bir gün elinde " Emzirme Sanatı" adında kalınca bir kitapla eve gelmişti. Hamileliğin sonlarından okunması için kitaplığa koymuş, koyarken de emzirme ile ilgili bu kadar çok ne yazılabilir diye aklımdan geçirmiştim. İtiraf etmeliyim ki, bebek bakım kitaplarından, bu kitaba bakmaya vakit kalmadı.


Bebeğim doğumdan hemen sonra yanıma geldiğinde, kendi başıma emzirmeye çalışmış ve her iki göğsümden de sütümü emmişti. Problem yoktu, işte emiyordu! Bir iki gün sonra emzirmek zorlu bir maceraya dönüştü. Bebeğim memeyi alamıyor, alsa da yanlış alıyor canım acıyor, emmeye başladıktan 5 dk sonra yoruluyor, uyuyor ve emmeyi bırakıyordu. Tekrar uyandırmak için her türlü taklayı atsak da çok başarılı olamıyordum.


Hastaneden eve geldiğimizde, ilk bir hafta çok ciddi göğüslerimde ağrı ve sızılar oldu. Bebeğim memeyi doğru şekilde almasına rağmen, her emzirmem acılı bir seansa dönüştü. Bu sırada, Mustela ve lansinoh marka kremler kullanıyordum. Çamaşırımın temasını engellemek için, avent'in göğüs kalkanını kullanmaya başladım. Haznesi olan bu alet oldukça başarılı hem göğüsten akan sütü biriktiriyor, hem de göğse teması engelliyor. Ben ilk bir hafta sürekli kullandım. Oysa ki 40 dk dan fazla kullanılması kanallar üzerinde baskı yaptığından önerilmiyor.(kullanma talimatında yazıyor) Ben de neyse ki sorun olmadı. Ancak göğse temas eden kısımda bir süre sonra hafif pişik oluştu, 1-2 gün kullanmayı bıraktım ve pişik de kendiliğinden geçti.


Bu esnada sağ göğsümde sanki kanallardan göğüs ucuna doğru gelen sızı devam ediyordu. Emzirirken dayanılmaz hale gelen acıdan yine event'in göğüs ucu silikonu ile kurtulmaya çalıştım. Bebeğim ilk 3-4 gününde almak istemedi çünkü ağzına göre fazla büyük geliyordu. 7-8. günümüzde almaya başladı ama bu defa da bana bebek yeterli çekemediği için, beslenemedi gibi geldi ve silikon meme ucundan da vazgeçtik. Son evre olarak sağ göğsümde bir sabah açılma ve kanama olduğunu fark ettim. 1 gün boyunca bebeğimi o göğsümle emzirmedim, sadece pompa ile sağdım. Krem ve kalkan kullandım,uygun zaman buldukça açıkta bırakarak yaranın geçmesini sağladım. 1 gün içinde kabuk bağlayıp kabuğu düştü ve iyileşti.


7-10 gün süren sancılı emzirmemiz yavaş yavaş hafiflemeye başladı. Doktorumuz sızının olduğu göğüste daha fazla süt olduğunu tersine acılı göğsü daha çok emzirmem gerektiğini söyledi ve haklıydı. Emzirdikçe ağrım azaldı.


Şu anda bebeğim göğsümü yanlış almadığı sürece çok ağrı çekmiyorum ama yine de memeyi ilk aldığından, 5-6 sn canım çok acıyor. Daha sonra acı azalıyor.


İlk bir kaç gün sadece 5-10 dk emebiliyor, sonra uyuyakalıyordu. Acıktıkça emzirdim. Uyuduğu zamanlar, 2 saati aşmadan gerekiyorsa uyandırarak emzirmeye devam ettim. Geceleri de aynı şekilde 2-2,5 saatte kakıp bebeği uyandırıp emzirmeye devam ediyorum. Şu anda emme süremiz 15-20 dk ya ( tek göğüs) çıktı ama uykusu olduğunda son dakikalar çok verimli geçmiyor. Okuduğum kitaplarda ilk 10 dk gelen sütün içerdiği maddelerden uyku yaptığı bu nedenle emzirme boyunca bebeği uyanık tutmak gerektiği ve sonrasında gelen sütün en besleyici ve yağlı kısmı olduğunu gördüm. Bu konu hala canımı sıkıyor çünkü bebeğim 20-25 dk zor emiyor. 15 dk emerse iyi performans gösteriyor.


Ayrıca bir göğsümü emzirdiğimde, maalesef uykuya dalıyor ve 2. göğsümü emziremiyorum. Mutlaka diğer göğsümü pompa ile boşaltıyorum ki süt üretimi devam etsin.


Pompa ile sağdığım sütü buzlukta muhafaza ediyoruz. Lansinoh un süt saklama poşetlerini kullanıyoruz. 2 saatte bir emzirme rutininde, bir göğsümden ortalama 60-70ml süt geliyor. 2 saatten daha fazla zaman geçmişse, 100 ml yi görebiliyorum. Gördüğüm şu ki  göğüs ne kadar boşalırsa o kadar çok süt üretiyor. İlk zamanlar, sık emzirmek ve gerekiyorsa (bebek göğüsü boşaltamıyorsa) pompa ile boşaltmakta fayda var.


Her yeni annenin endişesi tabi ki bende de var. Sütüm yeterli mi? Bebeğim sürekli çiş ve kaka yapıyor. Üzerine bol olan yeni doğan kıyafetler artık olmaya başladı bu da kilo aldığına işaret. Bu sütün bebeğime yettiğini düşünmeme sebep oluyor. Bakalım 1. ay doktor muayenemizde göreceğiz...


Hamileyken beynim sürekli göbeğimdeydi, tekmeler, kasılmalar, ağrılar... Şimdi beynim sürekli göğüslerimde, sızı, şişlik... En kötüsü hala yüz üstü yatamıyorum ! Göbeğim gitti, göğüslerim geldi :)


Çok susuyorum ve çok su içiyorum. Emzirdiğim için sanırım karnım çok acıkıyor, geceleri emzirmeye kalktığımda mutlaka 1-2 lokma bir şeyler atıştırıyorum.


En merak edilenlerden biri, 54 kilo başladığım hamileliğimi, 67 kilo ile bitirdim. Doğumum ertesi günü, 64 kiloydum. 17 gün geçti şu anda 62,5 kiloyum. 36 bedenden 40 bedene geçiş yaptım. Göbeğim oldukça indi, normal doğumda daha çabuk toparlandığı gerçek... Emzirmeye devam :)


Pompa olarak Nuk marka elektrikli pompa almıştım, arada süt çok geldiğinde, makinanın çalışmasında sıkıntı oluşuyor, sesi değişiyor, motor kısmına süt geçiyor. Bazen de sütü çekmiyor. Ayrıca dik oturduğunuzda süt akmıyor bu nedenle kambur durmak gerekiyor ki süt aksın o da rahatasız bir durum. Bu tabi kişinin göğüslerinin fizyolojik yapısı ile ilgili de olabilir. İnternetten araştırdığımda, sessiz olduğu yazıyordu, diğer markaları bilmiyorum ama çok da sessiz değil. Gece herkes uyurken ses oldukça çıkıyor ve yan odadan duyulabiliyor.


Emzirme ile ilgili aşağıdaki linki takip etmenizi öneririm, blogger Esra Hanım bu konuya kendini adamış. Emzirme ile ilgili online destek ve seminerler veriyor.


http://bebeimgeliyor.blogspot.com/


Sevgimle...
Özge

Bebeğimle ilk 1 haftamız...

Bebeğimizi Cumartesi kucağımıza aldık ve Pazar günü öğleden önce hastaneden çıkış yaptık. 2 kişilik ailemiz artık 3 kişi olmuştu. Bir de annem, 4 kişilik bir aileydik.

2.660 kg doğan oğlum, hastaneden 2.580 kg çıkmıştı ve sürekli uyumak istiyordu. Ben de 2 saatte bir uyandırıp emzirmeye çalışıyordum. Ancak o kadar ufak bir bebeği o derin uykusundan uyandırmak hiç de kolay değil. Bir sürü numara yapmanız gerekiyor. İlk 3-4 gün uykudan uyandırmakta sorun yaşasak da artık düzene girdik sayılır.

Tavsiye 1: Uyuyan bebeğinizi uyandırmak için, gıdıklayabilir, ensesini ve gıdığını okşayabilir, en son çare altını açabilirsiniz.

Evde ilk gecemiz benim için çok zor geçti. Bu zorluk tamamen benden kaynaklanıyor. Bebeğim uyumasına rağmen, her çıkardığı seste ya da her sessiz kalışında kalkıp bakma ihtiyacı duyuyordum. Yatak odamız küçük olduğundan beşiğimiz ayaklarımızın tarafında duruyordu, 5 dakikada bir yataktan kalkıp bebeğin yanına gitmek oldukça yorucu.Oysa ki oğlum gayet huzurlu uykusunu uyuyordu. Ertesi gün ne yapıp edip, beşiği yatağın yanına almayı başardık.

Tavsiye 2: Bebeğiniz sizinle aynı odada olacaksa, yatağınızın hemen yanında, gözünüzü açtığınızda görebileceğiniz bir yerde olsun. Bebeğiniz için endişelenmenize gerek yok, o kendi halinde uyuyor.

Bebek evin her odasında olabiliyor. Bu nedenle odaların aydınlatmaları çok önemli, fazla ışık bebeği rahatsız ediyor. Salonumuzdaki ayarlanabilir spotlar çok işe yaradı. Bebek odasındaki tavan lambamızın da ışığını ayarlanabilir yaptı eşim. Bir tek yatak odamız kaldı orada da baş ucumuza kalkmadan açıp kapatabileceğim bir gece lambası almayı düşünüyorum.

Tavsiye 3: Odalarınızın aydınlatmasını bebek gelmeden elden geçirin.

Evimiz merkezi sisteme dahil olduğundan, geceleri kalorifer yanmıyor, dolayısı ile hava soğuk oluyor, yünlü battaniyelerimiz çok işe yaradı, bebeğimiz akşamları üşümüyor.

Tavsiye 4: Uyku tulumu ben almadım ama siz alabilirsiniz. Eminim işe yarar. Bir de ısıtma için evde bir cihaz örneğin elektrikli radyatör bulundurabilirsiniz.

Göbek kordonumuz 10 gün geçmesine rağmen hala düşmedi. Bunda biraz hatalı olan benim. Bebeğin kordonunun göbeğe bağlandığı yerin silinmesi için eczaneden, %70 alkol alıyorsunuz (bunları ve gerekli göz burun damlalarını hastaneden çıkarken size reçete olarak veriyorlar, önceden almanıza gerek yok). Ben alkolü steril mendiline sıkıp kordon başına pansuman yapıyordum. Oysa ki direk fısfısı bu bölgeye sıkabilirmişiz. Dolayısı ile 2-3 gün alkol az temas ettiğinden kordonun kuruması uzadı. Ayrıca erkek çocuklarında olan bir sıkıntı, altını değiştirirken göbeğinin  üzerine çişini yapabiliyor. Bu da mikrop kapıp iltihaplanmasına sebep olabilir. Buna dikkat etmek gerekiyor.

Tavsiye 5: Aldığınız alkolü çekinmeden bebeğinizin kordonuna sıkabilirsiniz. Canları acımıyor.

Göbek bağı düşmeden bebeğimizi yıkamak istemedik 3 gün sonra işitme testi için doktora gittiğimizde bebeğimizin kulağının kirlendiğini ve bebeğimizi yıkayabileceğimizi söyledi. Biz de bebeğimizi o gün yıkadık. 2 güne bir yıkıyoruz.

Tavsiye 6: Bebeğinizi göbek kordonu düşmeden yıkayabilirsiniz, sorun yok.

Kordon bakımı dışında, 5 gün boyunca doktorun verdiği göz damlasını kullandık. Gözlerini zor açan bebeğim damladan sonra gözlerini kocaman açmaya başladı.

Bir de burun damlası verdi doktorumuz, onu da burnu tıkandıkça kullanacağız.

15 günden sonra kullanması için bir de vitamin verdi. Onu da zamanı gelince kullanacağız.

Bebeğimiz ufak olduğundan şu anda yeni doğan tüm kıyafetleri büyük geliyor.

Tavsiye 7: Son 1 ay bebeğin yaklaşık kilosu belli oluyor. Mothercare de tiny olarak geçen , yeni doğan (new born) dan da küçük kıyafetleri bebeğiniz küçükse kullanabilirsiniz. Göbek bağı düşünceye kadar iç-dış zıbın giydirin, rahat oluyor.

Aklıma geldikçe tavsiyelerimi buraya ekleyeceğim.

Sevgimle
Özge..

Uzun Bir Aradan Sonra Bebeğimle Karşınızdayım :)

Merhaba,

Başlıktan da anlaşılacağı üzere bebeğime kavuştum. Artık benim de bir doğum hikayem var :) Buyrun hikayeme...

6 Nisan Cuma akşamı eşimle beraber film izledik. Artan kasılmalarım o akşam daha da sıklaşmıştı. Farkındaydım ama sancı vs olmadığından doğum şüphesi duymadım. Filmimizi izledikten sonra saat 01:00 gibi yattık. Gece saat 03:15 de aniden gelen suyumla uyandım. İlk önce idrarımı tutamadığımı düşündüm, kalktım tuvalete yöneldim, hala suyum geliyordu. Pijamam tamamen ıslanmıştı ve hafif kırmızıydı gelen su. Ayrıca sancım da yoktu. İlk önce ne yapacağımı bilemedim, eşime seslendim, o da bir telaş ve uyku sersemi kalktı, annemi kaldırmasını söyledim. Eşim bir yandan doktorumuzu arıyordu. Doktorumuz ile görüştü ve suyum geldiği için hazırlanıp hastanemiz Medipole gitmemizi söyledi. Kendisi de hastaneyi arayıp bizi tekrar arayacaktı. Aslında duş alıp çıkmak istiyordum ama doktorumuz hazırlanıp çıkın dediği için belden aşağıma su tutup hazırlandım. Hastaneye gidecek o kadar çok şey vardı ki, benim çantam, bebeğin çantası, anakucağı, kapı süsü, bebek şekerleri,fotoğraf makinesi vs vs... Ben hazır kapıda bekliyordum eşim ve annem hala hazır değildi, ve ikisi de benim rahatlığımın tam tersi oldukça panik içindelerdi.

Tam kapıdan çıktık doktorumuz aradı ve Medipol'de yer olmadığını tek yatağın ameliyathanede olduğunu söyledi. Normal şartlar altında bu tür durumlarda birden parlayan ben oldukça sakin davranıp, ne yapmamızı önerdiğini sordum doktorumuza. Ya önce Medipol, sonra farklı bir hastane ya da direk farklı bir hastaneye gidecektik. Evet hastanemizde yer yok ve bizim B planımız yoktu! Doktorum Medicana ya gitmemizi önerdi. Kabul ettik. Ümraniye'de ki Medicanaya yollandık. Hastane kapısından girdiğimizde hastane çok sakindi ve bizi direk doğumhaneye yönlendirdiler.  Doktorum Emine Hemşirenin bizi karşılayacağını söylemişti, öyle de oldu. Beni doğumhaneye aldılar ve hemşire muayene etti. 1 cm açıklık vardı, bu arada 10 dk da bir adet sancısı şeklinde ağrılarım başladı. NST ye bağlandım ve 45 dk bebeğimin kalp atışları ve kasılmalarımı izlediler. Her şeyin yolunda olduğu belirlenince odaya alındım. Odada beklemeye başladık. Saat 07:00 gibi doktorum geldi. O da muayene etti açıklık aynıydı. Doktorum bebeğimizi 24 saat içinde doğması gerektiğini, tahmini akşam saat 5-6 arası doğumun olacağını söyledi. Bu da nereden baksanız 12 saatlik bir maraton. Doktorum hiç tereddütsüz epidural yapılmasını önerdi. Çünkü  doğum uzun sürecekti, tabi bu da uzun süren sancılar demekti. Ben de tereddütsüz kabul ettim.

Doktorum birkaç saat sonra, Melahat Hemşire nin geleceğini söyleyerek yanımızdan ayrıldı. Melahat Hemşire, -doktorumuzun yanında çalışan hemşire- saat 10:00 gibi geldi ve doğumun sonuna kadar hep yanımda kaldı. Her türlü teknik kontrol, psikolojik destek ile ilgili eksiksiz yardımcı oldu.

Saat 13:30 gibi 4 cm açılmam vardı ve epidural takılma vakti gelmişti. Öncesinde lavman işlemi yapıldı. Çoğu gebe, doğumda büyük tuvaletini yapma endişesi ile yeteri kadar ıkınamıyormuş. Bu nedenle doktorum her gebeye bu işlemi uyguluyormuş. Lavmanın ne olduğuna gelirsek; makattan  bağırsaklara bir ilaç veriliyor ve kişinin dışkısını yapmasını ve bağırsakları boşaltması sağlanıyor. Bu işlem de yapıldıktan sonra epidural için anestezi uzmanının yanına gittik. Bir yandan sancılar fazlalaşmış, bir yandan omuriliğime iğne ile giriş yapılıyordu. Oldukça tedirgindim. Yaklaşık 15-20 dk süren -yada bana o kadar uzun geldi- bir işlem sonucunda epidural takıldı. Öncelikle deneme bir doz yapıldı. Bende çok fazla etkisi olmadı, daha sonra yarım doz ağrı kesici yapıldı, bunun da etkisi çok olmadı, ağrılarım artmıştı ve sadece tek bacağımda karıncalanma vardi. Tek bacakta karıncalanma normalmiş ama ağrıların çok azalmaması çok normal değil. Bunun üzerine2. yarım doz yapıldı ve bu defa bacaklarım tamamen uyuştu. Ağrılar regl ağrılarının 2-3 katı şiddetinde ama dayanılabilir şekildeydi. Bu sırada açılma devam ediyordu. Böylece suni sancıya gerek kalmadı. Saat 16:00 civarı artık epiduralın etkisi azalmış, açılma 9cm civarına gelmişti. Sancılar arka arkaya geliyor ve dayanmakta zorluk çekiyordum. Yanımda annem ve eşim, arada arkadaşlarım gelip destek oluyorlardı. En sonunda doğumhane yolu göründü. Bu arada yarım doz daha ilaç yapıldı, bu bir nebze rahatlattı.
Hemşire 8-9cm de ağrıların kasıktan bele doğru kayacağını ve ıkınma isteğini hissedeceğimi söylemişti, aynen dediği gibi oldu. Sancılar çok şiddetli ve belimdeydi. Ikınmak isteği beliriyordu.

Doğumhaneye geldiğimde, eşim elinde fotoğraf makinası ile başucumdaydı. Doktorumuz gelmişti. Sıra ıkınmaya gelmişti. Doktorum hemşirem ve hastane personeli çok destek oldular ve 5-6 ıkınmada bebeğim kucağımdaydı. Ufacıktı, mor renkli, buruşuk yüzlü bir şeydi. O andan daha mutlu olduğum bir an hatırlamıyorum. Karnımda 9 ay taşıdığım bebeğim, artık kucağımdaydı. Bebeğimi gerekli kontroller için içeri götürdüler, o sırada rahimin ve gerekli işlemleri yapılması için doktorum çalışmalara başladı. Bebeğim sadece 2.660 kg dı. Boyu da 49cm. Ufak olduğundan ekstra bir kesim işlemi olmamıştı. Bebeğin sadece kendisinin yaptığı çok ufak yırtıklar dikildi. O sırada, bebeğim babasının kucağında tekrar yanıma geldi. Öptüm, kokladım... Daha sonra beni doğumhanenin yanında, sancı odasına tekrar aldılar. Bebeğimi istedim, 5 dk sonra bebeğim de geldi. Yanımda sadece eşim ve annem vardı. Beni odaya götürmemeleri büyük avantaj oldu. Bebeğimi emzirdim ve sonrasında odaya indik.

Kendimi çok iyi hissediyordum. Oğlumla gelen ziyaretçileri karşıladık ve dünyaya beraber merhaba dedik.

Doğduğumuz gece, hastanede yanımda kayınvalidem kaldı, saatimi kurup 2 saatte bir emziriyordum. Emdikten sonra, ben uyuyor, kayınvalidem eğer bebek huysuzlanırsa ilgileniyordu. Gerçi huysuzlanmadı bile diyebilirim. İlk gecemiz oldukça rahat geçti.

Sonraki günleri ayrıca anlatacağım.

Özetle;

Çocuk istiyorsanız beklemeyin ve harekete geçin,
Normal doğum yapın,
Güveneceğiniz, işini çok iyi bilen, sizi yönlendirecek bir doktor bulun.
Epidural hayat kurtarıyor, eğer benim gibi uzun bir doğum olacaksa, epiduralsiz çok zor...
Yanınızda sürekli duracak bir hemşire veya doğum koçu kesinlikle her şeyi daha kolay hale getiriyor.
Doğum yapacağınız yer ile ilgili B planınız olsun.

9 ay sonra kucağıma aldığım ve her şey için bana muhtaç olan ve bundan sonra benim de onsuz yapamayacağım Sarp oğlum... İyi ki geldin hayatımıza. Seni çok seviyorum...

Sevgimle.
Özge...