15 aya 7 kala...

Yine uzun bir aradan sonra merhaba...

Blog yazmak gerçekten zor bir işmiş onu anladım... Bu işi yapanlara saygım bir kez daha arttı. Bir kere zaman ayıracaksın, çok okuyacak çok yazacaksın. Ben yapamıyorum maalesef, oysa ki her gün "Bunu da yazayım, aa bunu da yazmalıyım" cümleleri ile geçiyor. Ama gel gör ki oturup iki paragraf yazamıyorum. 

Neyse benimkisi daha çok günlük modunda, 3-5 yıl sonra döndüğümde bebeğimle ilgili bir kaç şey hatırlatsın amaçlı... 

Gelelim geçtiğimiz aylarda ne oldu. Çok şey değişti... Sarp artık konuşuyor :) Konuşuyor dediysem konuşmaya yelteniyor diyeyim... Buyrun size ilk kelimeleri 

ANNE: :) Bebeğim anne kelimesini bir öğrendi pir öğrendi, yaklaşık 1-2 haftadır sürekli anne diyerek geziyor ortalarda, bana anne her şeye anne :) Çok mutluyum bilemezsiniz :)

Aç: İlk defa bir gün mutfak kapısını kendisi kapattıktan sonra bana bakarak "AÇ" dedi. Tabi şok oldum. Bir daha dedi mi hayır ama o zaman aç demek için dediğinden eminim.

Paaat dedi : :) Evet elinde iki defa balon patlayan çocuk, anne annenin "balon ne yaptı oğlum? paaat dedi" repliklerinden sonra ilk cümlemiz bu oldu. 

Kedi: Kedi sevgisi hakkını verdi ve sokakta gördüğü kedilere dedi-kedi arası bir şeyler söylüyor...

Araba: Araba da kendini aaabaa şeklinde gösteriyor. 

Nerede: Elini açarak neeeeede- meeeedeee arası bir kelimeyle soruyor aradığı şeyleri. İnanılmaz sevimli oluyor bunu yaparken :) 

Abla - Abi : Biz söylersek tekrarlıyor.

Bunun yanında söylediğimiz kelimeleri tekrarlamaya çalışıyor. Bizi bazen çok şaşırtıyor. Örneğin ben saha duymadım ama Eskici bile demiş annem öyle diyor :)

bunun dışında neler yapıyor bebeğim... son 2-3 gündür koltuklara tırmanıyor ve düşüyor :( Koltuk işi biraz tehlikeli olmaya başladı.

Yazın da gelmesiyle suya düşkünlüğü iyice arttı. Hadi banyoya, havlun nerede dediğimizde, koşarak hatta zıplayarak odasına gidiyor, sevinç çığlıkları ile dolabını gösteriyor. Kapağını açıyoruz. İçinden havlusunu buluyor alıyor sürükleye sürükleye banyoya kadar gidiyor. Hadi çıkart üstündekileri dediğimizde, şimdilik pantolonunu aşağıya indirmek yerine yukarıya çekiyor :) Sonra banyoya giriyor ve en mutlu 15 dk.sını orada geçiriyor. Sevinç çığlıkları, banyodan çıkacağını anladığında sinir çığlıklarına dönüyor.

Emzirmeyi iyice azalttım. Sabah işe gitmeden, akşam Sarp yatarken ve gece kendim yatmadan önce. Az kaldı bırakmaya. Onun talebi yok zaten, tamamen kendi tercihim.

Yemek yemeyen bir bebek değil ama çok iştahlı da değil. Eline kapaklı bir şey veriyoruz genelde onunla oyalanırken yemeğini yiyor. Bazen hiç yemiyor, ben çok sinirleniyorum ama ona belli etmemeye çalışıyorum, o zamanda etrafımda kim varsa ondan çıkarıyorum kötü oluyor :(

Hala 6 dişi var, ikisi tam çıkmadı. Bu çocuğun dişleri çok geç tamamlanacak sanırım.
Kilosu 11,5kg, boyu da 78 cm. Hala göbeği var :)

Son olarak bizimkisi pipisini fark etti, banyodan sonra eli pipisine değdiğinde kıkır kıkır gülüyor, çok komik :) Biz de ona gülüyoruz. Yapma etme denmemesi gerektiğini okumuştum bir zamanlar.

En son dün bizi yine çok şaşırttı. Bizim yatak odasındaki kirli sepetini, mutfağa taşımış ve tüm kirlileri çamaşır makinasına yerleştirmeye çalışıyordu. Tabi görünce şok olduk. :)

Son iki aydır bizi çok şaşırtıyor. Mutlulukla izliyoruz Sarp'ı. Her gün yeni bir şey yapıyor, çok hızlı öğreniyor.
Sevgim kat ve kat artıyor. iyi ki doğurmuşum diyorum ve Allah'a onu bize verdiği için, sağlıklı verdiği için teşekkür ediyorum.

İsteyen herkese de nasip etsin diyorum...

Sevgiyle...
Özge.

Sarp 13 aylık...

Bebeğim büyüyor, zaman akıp geçiyor. 
13. ayımızı da tamamladığımız bu günlerde bizim ufak bey artık laftan anlamaya başladı. :)

Gel diyoruz geliyor, git diyoruz gidiyor. Otur yat getir leri yapıyor. 
Son zamanlarda kapaklara takmış durumda. Kavanoz ya da şişeyi veriyorum eline 5-10 dk onu açıp kapatıyor. 
Poşetleri doldurum boşaltıyor. Ellerini daha iyi kullanabiliyor. 
Annem sağolsun hergün parka çıkarıyor, bir gün parktaki dizi çekim ekibinden abilerle futbol oynamışlar, o gün bu gündür topa ayağıyla vuruyor, topun peşinden koşuyor. Sarp futbolu keşfetti.
İnek sütüne başladık, sorunsuz içiyor. 
Ben artık şirkette süt sağmıyorum. Dolayısı ile gün içinde yemek aralarında annem günlük süt veriyor. 
Tabi benim de sütüm azaldı. Sabah çıkmadan, akşam yatarken, gece de bir kez emziriyorum. Bakalım bu şekilde ne kadar devam edecek. 
Hala 5 dişi var. Bu ara ağzı çok sulu yeni dişler bekliyorum. Artık biraz çıksa fena olmayacak.
Öpücük veriyor, öpücük ver dediğinde ağzını kocaman açıp öpüyor :) bayılıyorum.
Sonunda el çırpmayı ve el sallamayı öğrendi :)
Artık duygularını net bir şekilde belli ediyor. İstemiyorsa bağırıyor, istiyorsa işaret ediyor. 
Biz otururken elimizden tutup bir yerlere götürmeye başladı. 
Babasının bu ara işleri yoğun eve geç geliyor, Sarp da babasını az görüyor bu sebeple. Haftasonları babaya özlemle bakıyor, onunla oynamak istiyor sürekli. Sarp babasını özlüyor...

Dün anneler günüydü. Anne olarak geçirdiğim 2. anneler günü. Her an şükrettim onun varlığına. Bakışının, dokunuşunun var oluşun nasıl bir mücize olduğunu tekrar tekrar düşündüm. 

İşte 1. anneler günüm..

 Bu da 2. Anneler günüm..
 

Bu hafta ufak bir tatil yapacağız. Kemer'e gidiyoruz, Alara wing resort diye bebek dostu olduğunu duyduğum bir otel. Bakalım bizim bıdık 2. deniz macerasında neler yapacak :) Otelle ilgili yorumları da döndüğümde yazmaya çalışacağım.

Bu ayımız da böyle geçti. 

Sevgiyle,
Özge.

1 yaşındaki Sarp

Merhaba,
Olmuyor işte, çok sık yazamıyorum buraya. Zaman hızla akıp geçiyor, ben her anı yazmak istesem de olmuyor. Unutuyorum bir de neler olduğunu iyice kızıyorum kendime.

Bir önceki yazımda görüldüğü üzere Sarp artık 1 yaşında.

Yürüyor, koşuyor..
2 gün önce koltuktan geri geri inmeyi öğrendi sonunda :)
11. aydan beri yere düştüğünde kafasını kontrol edebiliyor. Böylece her düşmede kafasını yere çarpmıyor.
Evde olduğu süre boyunca hiç durmuyor, yürüyor, koşuyor odaları geziyor, evdeki pufu itiyor, mama sandalyesini, sandalyeleri, tabureleri deviriyor.
Yemek masasının altında kovalamaca oynamak favori oyunu. Saatlerce oynayabilir :)
Saklambaç diğer sevdiği bir oyun. Ben saklanıyorum, beni buluyor.
Oyuncaklarla arası yok, 1 dk ilgileniyor, sonra atıyor ve koşturmaya geçiyor.
Balonları seviyor.
Ses çıkaran her şey ilgisini çekiyor.
Tüm çekmeceleri açıyor içindekileri boşaltıyor.
Asılı olan ya da elinin uzandığı her şeyi alıp yere atıyor.
Her şeyin tadına bakıyor.
Üstte 3, altta iki olmak üzere, 5 tane dişi çıktı. Dolayısı ile yiyecekleri öğütmekte hala zorlanıyor.
Bizim yediğimiz her şeyi yiyor. Az tuzlu tercihim. Tatlı vermiyorum. İlk pastasını doğum gününde yedi. Tatlı olarak bala başladık.
Eskisi gibi öğürmüyor.
Uyku düzeni eskisi gibi. Akşam 8-9 arası uyuyor. Sabah 7-8 arası uyanıyor.
Gece 11:00, sabah 5:00 emzirmeleri devam.
Son bir aydır iş yerinde sadece öğlen sağıyorum. İtiraf etmeliyim ki artık süt sağmaktan çok sıkıldım. Sütüm de eskisi gibi bol değil. Yavaş yavaş iş yerine sağmayı bırakmayı düşünüyorum. Süt kesilmezse akşam emmeleri devam...
Henüz inek sütüne başlamadık, hafta sonu vermeyi düşünüyorum.
Son bir aydır müzik duyduğunda tepki veriyor. Ayakları üzerinde sallanıyor, kafasını sallıyor, dans ediyor.
Son1 haftadır a a a diyerek bir şeyler istiyor. Yemek oyuncak gibi...
Son1 haftadır yine, amne diyor zaten babababa seslerini çıkarıyordu. Hala bilinçli söylemiyor ama.
Talimatları alıyor, mutfağa gidelim, kikiyi ver, martılar nerede (pencereye gidiyor), topu at , otur, yat gibi cümleleri anlıyor ve yapıyor.
Tam emin olamasam da son 2-3 gündür öpücük ver dediğimde öpücük verir gibi yaklaşıyor.
El sallamayı öğrenmişti şimdi yapmıyor :)
Çak bir beşlik dediğimde elini kaldırıp vuruyor.
Evin herhangi bir yerinde "yakala Sarp'ı dediğimde koşarak yemek masasının altına gidiyor :)
Ha bir de aaaaaaa diye şaşırıyor :)

İşte böyle... 1 yıl geride kaldı. Bakalım önümüzdeki günler neler gösterecek.

Sevgiyle
Özge...

İyi ki doğdun Sarp!

İlk önce 9 aydan geri saymaya başladım… 40’a son 5 hafta, 4 hafta, 3 hafta derken, 40’a 2 hafta kala gelmeye karar verdin. 7 Nisan 2012 ikindi vaktiydi kucağımdaydın. Dünyanın en mutlu insanı yaptın beni, sonra babanı. 2 kişilik ailemiz, üç kişi oldu. Gazıydı, emmesiydi, uyku düzeniydi derken ayları saymaya başladım. 1. Ay,2. Ay … 5. Ay, 6. Ay… 10. Ay, 11. Ay.. her ay, her gün her dakika büyümeni izledim. Hayata nasıl tutunduğuna, zorluklarla nasıl mücadele ettiğine tanıklık ettim. Anne sütüyle beraber başka şeyler yemenin, kendi kendine uyumanın ne kadar zor olduğunu, dönmenin, sürünmenin, emeklemenin,  ayağa kalkmanın, yürümenin ne kadar çok çalışma ile yapıldığını gördüm. 10. Ayda yürüdün, 11. Ayda dişlerin çıktı. Uzun zaman bekledim dişlerini J

Sonra fark ettim ki günler su gibi akıp geçmiş. Hayatım değişmiş. Hayatım farklı boyuta geçmiş. Hayatımızın merkezine konumlanmışsın. Herkes etrafında dönüyor. Bir an bile aklımdan çıkmıyorsun. Seni bırakıp işe gittiğimde elim telefonda fotoğraflarına bakıyorum videolarını izliyorum gizli gizli. Sevmem sürekli çocuğundan bahsedenleri fotoğraflarını gösterenleri. Arada yapıyorum ama paylaşmak istiyormuş insan mutluluğunu.

Tam 365 gün oldu hayatımıza girdiğinden beri. 07.04.2013 günüydü doğum gününü kutladık. Evimizi süsledik, sana doğum günü kıyafetlerini giydirdik, dostları davet ettik. Pastamızı kestik.

 

Bebeğim, hayatıma anlam kattığın için, aslına her şeyin boş, evlat sevgisinin ne kadar sonsuz olduğunu bana yaşattığın için sana çok teşekkür ederim. Karşılıksız sevgi ne demekmiş seninle öğrendim. Bir gülüşün için neler veririm!  Allah’ıma da binlerce kez şükürler olsun ki seni sağlıkla bize bahşetti. Dua ediyorum ki, sağlıklı, mutlu, bahtı açık bir insan olarak hayatına devam et…

 

 

 

 

 

 

 

Seni çok seviyorum.

Annen, Özge…

Not:1 yaş çerçevesindeki hatayı bulunuz ;)

Çok büyüdü Sarp...

Merhaba,
Sarp ile günler su gibi geçiyor. Zaman akıyor Sarp büyüyor ben ise şaşkınlıkla izliyorum.
Her geçen günümüz farklı, her gün yeni bir hikaye vesselam :)

En son 8. ayın sonunda Sarp emekliyor ve sıralıyordu. Hayatımız çok değişmişti.

9. ayımızda da kendisini bu konularda çok geliştirdi ve tabiri caizse koşarak emekler ve sıralar oldu. Bütün oyuncakları kaldırdık çünkü hiç birisi ile ilgilenmiyordu. Tek derdi emeklemek sıralamak, dolapları açmak, karıştırmak, boşaltmak. En güzel yanı artık sürekli kucakta değil, e tabi 10kg lık Sarp'ı kucakta gezdirmek bizi oldukça yorardı. Tabi sıralamada ustalaşmakla kalmayıp, tek eliyle tutunurken diğer eliyle yerden oyuncağını almayı başardı. paralelde ellerini bırakıp sadece oyuncağı tutarak dengede kalmaya başladı. Tutunmadan geçen süre her geçen gün artıyordu. Tabi biz bu süreçte ellerinden tutup yürütüyor hatta dengede kalmaya başlayınca çağırarak yürümesine heveslendiriyorduk. Aslında yürüsün diye bir derdim yok ama bizimkisi 4-5. ayda ayakta durmak istediğini gördüğümde erken yürüyeceğini anlamıştım.

Vesselam, Sarp 10 aylık oldu ve artık kendi başına 7-10 adım atabiliyor. Elleri hala havada bayrak taşır gibi :) Çoğu zaman telaşlı yürümek yerine koşmayı tercih ediyor ve kendini karşısında bekleyenin kollarına atıyor. Yüzünde kocaman gülümsemesi ile, beraber yalnız yürüyerek hedefe ulaşmanın zaferini kutluyoruz.

Bu süreçte dört gözle beklediğimiz dişimiz de 4-5 gün önce kendini gösterdi. Üst sol ön dişi damağını yararak belirdi.. Diğerleri de yakındır. Bu sürece benim güçlü bebeğim hiç bir yan etkinin esiri olmayarak ilk diş mücadelesinden galip ayrıldı. Ne ateş, ne ishal, ne uykusuz gece... (maşallah  :) ) Sadece biraz huysuzluk vardı o kadar. Bir de dişi çıkmadan 15 gün önce ağzının  suyu da kesildi bilmiyorum herkeste böyle mi oluyor. Son 1 aydır eli ağzından hiç çıkmadı.

Katı gıda maceramız devam ediyor. Daha iyiye gidiyoruz. Kendi yemeklerimizi tuzsuz ve az yağlı salçalı yaparak Sarp'a veriyoruz. Uzun bir süre pütürlü gıdalar öğürmesine sebep oldu ama artık daha iyi. Çok yemiyor yani bence :) Ama yeterli olduğu kilosundan ve huzurlu olmasından belli. 

Sarp şu an ayısı kikiyi, küçük topunu ve mavi eşeğimizi biliyor. yani oyuncakların içinden göstermesini istediğimde bu üç cismi seçip eline alabiliyor. Top atmaca oynuyoruz. Attığım topu alıp bana geri atıyor. Tabi en fazla 3-4 defa sonrasında sıkılıp başka şeyler yapmak istiyor.

Henüz konuşamıyor :) gelişigüzel baba, anni, annnininnii, mamamama , memememe gibi şeyler söylüyor.

Bizi tanıyor, yabancı birisi gördüğünde eğer sevmediyse ağlayabiliyor. Özellikle iri, sakallı gözlüklü erkekleri sevmiyor.

9. ayda gündüz 3 uyku olan uyku düzeni 10. ayda 2 uykuya düştü. Yaklaşık 1 er saatten gündüz 2 saat uyuyor. Akşam 20:00-20:30 arası uyuyor. Sabah 07:00-07:30 arası uyanıyor. Halen yatmadan, gece 23:30 ve 04:00 ve sabah 07:00 da emiyor. Katı gıdadan sonra uyku öğününü kesmek gerek diyor birçok uzman ama ben sütümün devamlılığı için emzirmeyi tercih ediyorum. Gün içinde zaten ememediğinden gece emmesini istiyorum. Memeye çok bağımlı olmadığından gece bu sebeple uyanmaları yok çok şükür. Uyku düzenimiz umuyorum büyüyünceye kadar böyle devam eder.

Sarp mutlu bir çocuk, uykusu yoksa gülüyor, oyun istiyor, oyun yaptığımızda karşılık veriyor. Kendi kendine bir süre takılabiliyor.

Yaş günü yaklaşıyor beni telaş sarıyor. İlk doğum günümüz güzel geçsin istiyorum. Araştırmalara başladım inşallah blogda paylaşacağım.

Sevgiyle...
Özge.
 

Güle Güle Sevgili 2012...

Evet Sevgili 2012.. Bana hayatın asıl anlamını öğrettiğin için... Esas sevgiyi yaşattığın için... Kendi hayatımdan, kendi önceliklerimden daha önemli bir şeyin olduğunu gösterdiğin için... Bana bebeğimi sunduğun için, milyonlarca teşekkür. ...

2011 Aralık ayının son gününde karnımda 5-6 aylık olan bebeğim, 2012 Aralıkta neredeyse 9 aylık yanımızdaydı ve biz 2013 tam bir çekirdek aile olarak girdik.

Hayatımda geçirdiğim en mutlu, en huzurlu yılbaşı gecesini geçirdim. Sarp saat 20:30 gibi uykuya dalmış biz de dostlar Merve&Mustafa çifti ile yemeğimizi yemiştik.

Saat 24:00 ü gösterdiğinde, kocamın dudaklarına bir öpücük kondurdum ve koşarak oğlumuzun yanına gittik, aldık kucağımıza öptük kokladık. 2013 ün hepimize mutlu, sağlıklı, huzurlu günler getirmesini diledik, hiç ayrılmamayı diledik. Yumuk yumuk uyuyan bebeğimizi tekrar yatağına bırakarak gecemize devam ettik.

 

 

Bir kez daha anladım ki, oğlumuz hayatımızda verdiğimiz en doğru karar. Bir gülüşü için ben de kocam da canımızı vermeye hazırız. Canım oğlum seni çok seviyoruz. Nice nice yıllarda beraber olalım.

Ey dünya... Savaşlar olmasın... Masumlar ölmesin... Ormanlar yanmasın... Hayvanlar ölmesin... Huzur olsun! Sağlık olsun! Aşk olsun!

Sevgimle...
Özge...

7. ve 8. aylar beraber...

Merhaba,
Neredeyse iki aydır bloğuma hiçbir şey yazamadım. Çok mutsuzum. Yazamamamın en büyük sebebi işimin çok yoğun olması ve eve geldiğimde bilgisayarı bile açmak istememem. İkinci sebep ise biraz tembellik sanırım. Öncelikle bloğumun esas konusu oğlumdan özür diliyorum. Daha sonra da kendi kendime söz veriyorum her ay en az iki yazı yazacağım bloğuma.




Neyse 7. ayımızı tamamladığımızda aslında 6. aya göre çok değişen bir şey olmadı. Bu ay ek gıdaya alışma ayımız oldu. Diğer bloglarda da yazdığı gibi, çoğu annenin anlattığı ek gıdaya geçiş sancılı bir dönemmiş. Gerçekten de dakikalarca özenip yemek hazırlamanın sonucu yenen bir lokmacık olmamalı.

Doktor kontrolümüzde boyumuz kilomuz gayet yerindeydi. Yaklaşık 250gr kilo almış, 2 cm de uzamıştı bizimkisi. Katı gıdaya ve anne sütüne devam edecektik.

7. ayımız bitip de 8. aya girdiğimizde  hayatımızın değişeceğinden haberimiz yoktu aslında. Sarp 7. ayın sonuna doğru köprü şeklinde elleri ve ayakları üzerinde durmaya başladı. Bu şekilde poposunu bir ileri bir geri oynatıp sallanıyordu. Bunu yaparken o kadar çok efor sarf ediyordu ki en sonunda mızmızlanarak kendini bırakıyordu. Bunun emekleme alametleri olduğunu anlamamız geç olmadı tabi. Yaklaşık 2 hafta bu şekilde devam etti. Sarp tam 7,5 aylıkken bir Eskişehir ziyaretimizde emeklemeye başladı. Evet babası ilk emeklemelerini göremedi, onun yerine dedesi gördü. Eskişehir'i ve dedesini bekliyormuş meğer bizimki emeklemek için. Tabi atılan o ilk adımlar bizi o kadar mutlu etti ki! Sarp için hala çok zordu bunu yapmak. Elleri ve ayakları henüz tam koordineli hareket edemese de, olduğu yerden istediği bir yere hareket etmek Sarp'ı da çok mutlu etmişti. Çok kısa bir sürede emeklemeyi geliştirdi bizimkisi. Tut tutabilirsen! Söylemeden geçemeyeceğim, ilk emeklemesi videoya çekilip hemen babasına gönderildi. Baba'nın cevabı hazır " vay üç kağıtçı :) "

Bunu takip eden iki haftada Sarp, önüne gelen kendinden uzun her şeye tırmanmaya başladı. Emekliyor, hedefe ulaşıyor ve tırmanmaya çalışıyor. Tabi daha çok acemi olduğundan elleri kayıyor ve burnu duvara çarpıyor. Ağlıyor. Kaç defa oldu bilmiyorum ama çocuğumun burnu bu arada baya bir sürttü :) Daha sonra tırmanmayı öğrendi ve dizlerinin üzerinde oturmaya başladı. İlk zamanlar dengede zor durdu ve kafa geri çok düştü ve yine ağladı. Dedim ya 7,5 aydan sonra hayatımız bir anda değişti.

Zaten  4 aydan beri bir yere tutunarak ayakta durabilen Sarp daha çok ayakta durmak istedi. Biz de koltuğa dayanarak durmasına destek olduk. Henüz sıralama denemesi yoktu. Olduğu yerde ayakta durması yetiyordu. Bir gün işten eve geldim ki, annem " bak bakalım oğlunun yeni marifetine" dedi ve koydu koltuğun kenarına. Bizimkisi başladı sıralamaya, tabi bende büyük coşku! Artık yürüyordu, evet tutunarak da olsa yürüyordu. Küçücük oğlum artık kendi kendine yürüyebiliyordu. Bu aşamadan sonra beklediğimiz şey tutunarak ayağa kalkması oldu. O da gecikmedi, Bir iki gün içinde bizimkisi poposunu kaldırıp önce hafif yatay ve yumuşak yastıklara tutunarak daha sonra da, koltuk ve yatağının korunaklarına tutunarak ayağa kalkmaya başladı. Tabi hemen yatağının içindeki parçayı alıp yatağın derinliğinin arttırdık. 

Anlayacağınız, Sarp artık emekliyor, hedefe varıyor, elleri ile destek alarak doğruluyor ve sıralayarak ilerliyor.

Bir ay öncesine kadar bana hayal gelen şeyleri, Sarp yapabiliyor artık ve ben çok mutluyum. Allah'a şükrediyorum bana bu günleri gösterdiği için, dua ediyorum daha da ileride mutlu sağlıklı günlerimizi yaşatması için.

Yemek maceramız iyi gidiyor. 7. ay ortalarında İkea'dan mama sandalyesi aldık. Çok işe yaradı ve bence katı gıdaya geçişte inanılmaz olumlu etkisi oldu.Artık anne sütünün dışındaki gıdalara alıştı. Çok olmasa da yiyor. En azından bir lokmayı geçti. Çok şükür alerjik reaksiyonlar yok. Kusma yok. Arada katılaşsa da kabızlık yok. Öğürme yok, pütürlü istememe durumları yok. Daha ne olsun :)

Süt sağmaya devam. Sahi Kurban bayramından sonra hepimiz hasta olduk. Sarp 2-3 günde atlattı. Ben 1 haftada annem 2 haftada atlattık. Bu süreçte sütüm bir miktar azaldı sanırım vücut dirençsiz kaldı. Humana Still Tea içmeye başladım. Sabah ve gece 2 kez. Bence çok işe yaradı, eski performansa kavuştum. Artık günde 2 kez süt sağıyorum. Kendi Nuk marka pompamı emekliye ayırdım. Arkadaşımdan aldığım Madela ile devam ediyorum. Kesinlikle çok daha iyi ve hızlı.

Evde tüm prizlere korumalık takıldı. Salonun ortasına büyük babaannenin yaptığı yün döşek konuldu. Kenarlara koltuğun minderleri sıralandı. Ortada ne varsa kaldırıldı. Ev tekrar Sarp'a göre düzenlendi.

Bu durumdan en çok nasibini alan annem oldu. Ben işteyken beş dakika bile yalnız bırakamıyormuş Sarp'ı. Zaten bizimkisi de sürekli emeklemek ve ayakta kalmak, yürütülmek istiyor. Dolayısı ile annem için yorucu günler başladı.

Hala anne baba bilmiyor. Yani demek istediğim anne babayı görünce aşırı sevinme, giderken ağlama, ağladığında anne baba isteme gibi durumlar yok :) Sadece son iki haftadır babaya ilgisi arttı. Uzun uzun bakıyor gülüyor babasına. Sanırım tanımaya başladı.   

Hala dişimiz yok. Bir hareket de yok bekliyoruz.

Hala konuşamıyoruz :)

Uyku düzenimiz aynı devam ediyor. Sadece gündüz uykuları iyice kısaldı. İstisnalar hariç genelde 40dk uyuyup uyanıyor. Günde 2-3 kez bu şekilde uyuyor. 2 saatte bir uyuyan Sarp artık 2,5-3 saatte bir uykusu geliyor. E tabi büyüyor her geçen gün. Gece uykuları düzgün (maşallah) Gündüz işte olduğumdan gece bir defa da olsa kalkıp emziriyorum. Bu sayıyı Sarp arttırmadığı sürece gece emzirmelerini kesmeyi düşünmüyorum. ( Malum çoğu doktor ve uzman, artık gece emmesine gerek olmadığını söylüyor.)

Bebeği olanlar bilir. Bir bebek en tatlı en mis kokulu uyurken oluyor. Öpersiniz koklarsınız o ise göğsünüzde kucağınızda uyur... Bu tadı nasıl bırakırım ki ! Bazen Sarp ile uyuyorum geceleri sarılıyorum öpüyorum... Çok iyi geliyor.

Eee 2 ay yazmazsam olacağı bu. Bu kadar uzun yazı mı olur di mi?

Daha sık yazacağım bundan sonra bir daha söyliyorum :)

Sevgimle...
Özge.